Azra Šarac (rođ. Kalajdžić) rođena je u Mostaru 28. septembra 1927. godine. Bila je profesorica filozofije. Završila je Filozofski fakultet, gdje je stekla zvanje profesorice filozofije.  Tokom profesionalnog i životnog puta djelovala je u Mostaru, Zagrebu, Beogradu i Sloveniji, a živjela je u Sarajevu. Bila je učesnica Narodnooslobodilačke borbe, nositeljica Partizanske spomenice 1941. godine, te dobitnica Medalje za hrabrost i Ordena zasluga za narod.

Azra Šarac je redovno objavljivala naučne i stručne radove u časopisu Praxis, među kojima se izdvajaju tekstovi „Sovjetski filozofi i teorija otuđenja“, „Shvatanje socijalističkog humanizma u djelima sovjetskih filozofa“ i „Osnovne karakteristike i protivrečnosti savremenog svijeta“. Učestvovala je na brojnim naučnim skupovima u organizaciji Centra za društvena istraživanja (CDI), uključujući i naučni skup održan 1982. godine u organizaciji Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije, na kojem je učestvovala zajedno s Dušanom Dolinarom.

Tokom posljednjih godina života povremeno se pojavljivala u javnosti, uvijek jasno, argumentirano i precizno govoreći o neprihvatljivim pojavama u društvu. Posebnu pažnju i senzibilitet pokazivala je prema problemima mladih i pitanjima obrazovanja, smatrajući ih ključnim za razvoj pravednog i odgovornog društva. Preminula je 1.11.2015. godine u Sarajevu.